Menu

Een nieuw seizoen! Heerlijk… Want zo’n vakantie is altijd voer voor nieuwe inspiratie en frisse energie. En wat wordt het een bijzonder seizoen. Want dit jaar, aan het einde van het seizoen, bestaan we 5 jaar!

Ik weet nog als de dag van gisteren hoe het begon. Een jonge en talentvolle muzikant op de Oranjemarkt in Veldhoven. Vanuit mijn ouderlijk huis kon ik hem zien staan. Ik wel, maar helaas hadden te weinig mensen oog voor het talent dat daar al minutenlang, zonder pauze, dwarsfluit stond te spelen. Tot op de dag van vandaag vraag ik me af waarom mensen er niet bij zijn blijven staan kijken. Was het niet bijzonder genoeg? Waren mensen dit al wel jaren gewend? Vonden ze het niet goed genoeg? Een ding was zeker: Het raakte me. Die jongen verdiende het om publiek te hebben. Hij deed immers zijn best en had er veel plezier in. Dat laatste trok me nog het meeste. Plezier hebben in wat je doet.

Ik deed iets wat ik niet van mezelf gewend was. Voor ik het wist, stond ik buiten. Terwijl ik net nog in de woonkamer in gedachten verzonken was, stond ik nu naast hem. Te luisteren en kijken naar zijn muzikaliteit. Hij kreeg me in de gaten en ging nog meer z’n best doen. Toen zijn liedje afgelopen was, applaudisseerde ik. De jonge muzikant begon te glunderen en stralen. De grootste glimlach die je kunt bedenken, verscheen. Ik gaf hem complimenten en geld dat ik nog in mijn broekzak had. Vervolgens sloot ik af met de woorden: “Je hebt prachtig gespeeld, je hebt talent. Dat mag je nooit vergeten!”. Er kwam een onwennig lachje om zijn mond en hij bedankte me. Hij heeft er nog een uur gestaan. Hij hield het lang vol die dag.

Inmiddels zat ik in de woonkamer. Met mijn vader, mijn moeder en mijn vriend. Ik uitte mijn ongeloof en begon te fantaseren. Er moet toch een podium zijn voor kinderen die graag iets willen? Waarbij het dan niet gaat over wie de beste is, maar iedereen gewoon mag laten horen en zien wat hij/zij wil? Ik hoor het mezelf nog zeggen. En nu schrijf ik een blog, met de wetenschap van de afgelopen vier seizoenen. Wat is dit werk gaaf! Het voelt niet eens als werk. En natuurlijk zijn er dagen waarop ik moe ben, van een lange dag werken op school en bekaf bij Ratatouille Theater aankom. Maar als ik dan eenmaal begonnen ben en ik zie die stralende gezichten en glunderende kinderen, dan ben ik allang weer vergeten waar ik die ochtend zo gefrustreerd over kon zijn op het werk.

Een ding is zeker: Theater doet wonderen! Het geeft kinderen wat ze nodig hebben: plezier, zelfvertrouwen en lef. Plezier in wat ze doen, met vrienden en vriendinnen. Zelfvertrouwen, zodat ze weten dat ze er mogen zijn, precies zoals ze zijn! En lef, om af en toe iets te durven wat ze van tevoren wellicht nooit van zichzelf hadden verwacht. Ze groeien, ze ontwikkelen en worden steeds een stukje zekerder. Zichtbaar zekerder. Het is dan ook mooi om te horen van ouders dat ze merken dat hun kind daadwerkelijk groeit van de lessen, dat ze er plezier in hebben en dat ze van theater houden. Net als ik. En wellicht ben ik bevooroordeeld, maar er bestaat niets mooiers dan de magie van het theater. Waarin je iedereen kunt spelen en alles kunt meemaken, gewoon omdat je met elkaar afspreekt dat alles kan.

Het is zo leuk om de leerlingen zelf alle personages en verhaallijnen te laten bedenken. Ze zijn zo creatief, zo ingenieus. Daar kan ik nog vaak wat van leren. Het leukste moment is als ze mij de logica van het verzonnen verhaal uit gaan leggen, omdat die gekke juf het weer eens niet begrijpt. En het mooie is, naderhand snap ik het helemaal! Het is voor mij dan volkomen logisch.

Wat een mooi vak heb ik. En wat een bofkont ben ik! Ik hoop dat ik dit nog jaren mag doen. Gelukkig beginnen we woensdag 28 en vrijdag 30 augustus weer met de lessen. Want die vakantieperiode duurt me altijd veel te lang, ik wil die podiumbeesten weer laten stralen en zien groeien!

En voor wie het zich afvraagt, deze gekke, zwangere juf start gewoon het nieuwe seizoen op en gaat enkel even weg als ze moet bevallen (want een passie kun je niet loslaten). Uiteraard is juf Anouk dan gewoon bij de lessen aanwezig! Een gezellig, vertrouwd gezicht!

Share this Post!

About the Author : Ellen Luijkx

0 Comment

Related post

Privacy Policy